Cookie Control - Parafia Matki Bożej Królowej Rodzin w Borówcu wykorzystuje cookies do przechowywania informacji na twoim komputerze. [Przeczytaj informacje o używanych przez nas Cookies]. Nowe regulacje prawne zobowiązują nas do poinformowania Cię o tym w wyraźniejszy, niż dotąd, sposób. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Kliknij przycisk Akceptuj Cookies, aby zaakceptować Cookies.
Św. Ignacego z Antiochii - 17 października
Św. Ignacy był drugim po św. Piotrze Apostole biskupem Antiochii w Syrii. Czas jego posługiwania pasterskiego w Antiochii przypadał na lata 70 - 107. Właściwie o jego życiu możemy dowiedzieć się przede wszystkim z listów napisanych do chrześcijan poszczególnych gmin chrześcijańskich. Legenda głosi, że Ignacy miał być tym szczęśliwym dzieckiem, które Jezus postawił kiedyś przed uczniami i powiedział: „Zaprawdę powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego. Kto się uniży, jak to dziecko, ten jest największy w Królestwie Niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje (Mt 18,1-4). Św. Ignacy wszystkie swoje listy rozpoczynał od słów: „Ignacy zwany Teoforem”, co znaczy: „ten, który nosi Boga”, głosi Go, Jego naukę.
Św. Jadwiga Śląska, księżna, wdowa, 1178-1180, zmarła 1243.
Św. Jadwiga pochodziła z hrabiowskiego rodu niemieckiego Diessen-Andechs (Bawaria). Była córką Bertolda IV i jego drugiej żony, Agnieszki z Miśni, córki Dedona V z Rochlic. Urodziła się zapewne w rodzinnym zamku w Andechs, nad jeziorem . Jadwiga była początkowo przeznaczona dla żupana Serbii; zmieniono jednak plan i oddano ją do Wrocławia, na dwór księcia Bolesława Wysokiego, jako upatrzona na małżonkę dla jego syna, Henryka. Miała wtedy zaledwie 12 lat (1190).
Ogłoszony przez Benedykta XVI Rok Wiary, jest wydarzeniem, obok którego, z wielu względów, nie możemy prześć obojętnie. Temat tego Roku wpisuje się w program duszpasterski, który został opracowany przez naszych biskupów. Owocem kończącego się roku duszpasterskiego Kościół naszym domem, powinna być większa miłość do Kościoła, lepsze zrozumienie, tego, czym jest Kościół. Powinniśmy starać się, bardziej niż do tej pory, słuchać i wypełniać w swoim życiu to, co stawiają nam za zadanie nasi przewodnicy w wierze, prowadzeni przez Ducha Św.
Św. Ignacy był drugim po św. Piotrze Apostole biskupem Antiochii w Syrii. Czas jego posługiwania pasterskiego w Antiochii przypadał na lata 70 - 107. Właściwie o jego życiu możemy dowiedzieć się przede wszystkim z listów napisanych do chrześcijan poszczególnych gmin chrześcijańskich. Legenda głosi, że Ignacy miał być tym szczęśliwym dzieckiem, które Jezus postawił kiedyś przed uczniami i powiedział: „Zaprawdę powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego. Kto się uniży, jak to dziecko, ten jest największy w Królestwie Niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje (Mt 18,1-4). Św. Ignacy wszystkie swoje listy rozpoczynał od słów: „Ignacy zwany Teoforem”, co znaczy: „ten, który nosi Boga”, głosi Go, Jego naukę.
Św. Jadwiga Śląska, księżna, wdowa, 1178-1180, zmarła 1243.
Ogłoszony przez Benedykta XVI Rok Wiary, jest wydarzeniem, obok którego, z wielu względów, nie możemy prześć obojętnie. Temat tego Roku wpisuje się w program duszpasterski, który został opracowany przez naszych biskupów. Owocem kończącego się roku duszpasterskiego Kościół naszym domem, powinna być większa miłość do Kościoła, lepsze zrozumienie, tego, czym jest Kościół. Powinniśmy starać się, bardziej niż do tej pory, słuchać i wypełniać w swoim życiu to, co stawiają nam za zadanie nasi przewodnicy w wierze, prowadzeni przez Ducha Św.
